sneeuw

Toen Marja vanmorgen beneden kwam was ik nog lang niet uitgeslapen, dus ik dacht 'bekijk het maar', heb me nog eens lekker omgedraaid, en ben demonstratief gaan snurken. Ik lijk op de baas hoor, en we houden van uitslapen. Maar ja, er lag nog steeds een goed pak sneeuw, en de zon scheen, dus je voelt m al komen he? Peter werd zijn bed uit gerammeld, en ik moest toch ook echt wakker worden en mee naar buiten. Nu het niet meer sneeuwde durfde ze haar dure camera mee te nemen, en dan is ze helemaal niet meer te houden hoor, dat mens blijft knippen. Maar ja, de foto's zijn meestal ook best mooi, dus ik laat haar maar gaan.
Toen we eenmaal in t bos waren vergat ik natuurlijk direkt dat ik eigenlijk lui was, al die sneeuw vind ik nog steeds veel te leuk hoor, en in de ochtend zijn er altijd meer honden, dus dat is feest. We kwamen een hond tegen waarvan we niet weten hoe hij heet, maar we spelen ontzettend leuk en wild met elkaar. Het is een kruising tussen een kooiker en een friese stabij, de stabijkleur en tekening, en de bouw van een kooiker. Erg leuk gespeeld en gerend samen, hierboven een kleine samenvatting van de foto's.
Vanmiddag ook weer gewandeld met Marja in het bos, deze keer zonder camera. Heb gespeeld en gerend met een mechelse herder, die echt veel te snel voor me was, dus nu lig ik totaal voor pampus in mijn mand. Wat een heerlijk hondenleven heb ik toch !

Winter Wonderland

Het wintert nog steeds flink in Nederland, en ik geniet er enorm van. Het spelen en wandelen in de sneeuw vind ik helemaal geweldig, en dat de sneeuw een beetje koud is kan me helemaal niks schelen.
Gistermiddag was Marja redelijk op tijd terug van de winkel, en zijn we voor t donker werd nog even t bos ingegaan. Stevige wandeling gemaakt, en ik heb heerlijk lopen rennen in de sneeuw.
Van de week had ik sneeuwschuivers in t dorp gezien, en die deed ik na, echt een heel leuk spelletje. Voor wie het ook eens wil proberen leg ik uit hoe het werkt:
Je neemt een klein aanloopje, en dan duik je zo diep mogelijk in de sneeuw. Hele kop onder, en echt tot de schouders er in, voorpoten recht vooruit, en dan met de achterpoten gaan lopen en schuiven maar !
Je komt op een gegeven moment vanzelf weer boven, dan even proesten en schudden, en weer overnieuw. Peter en Marja vonden t een geweldig gezicht, en moesten er erg om lachen.
Ze baalden wel ontzettend dat ze zonder camera van huis waren gegaan. En vanochtend, toen ze die wel bij zich hadden had ik geen zin om te schuiven.
Er is hier vannacht weer een enorm pak sneeuw gevallen, en de hele ochtend bleef het ook sneeuwen. Ben heel benieuwd hoor, hoe hoog die sneeuwduinen hier kunnen worden.
Volgens Piet komt er nog meer, dus we zullen wel zien !

Kazoe in de sneeuw

Vandaag heb ik voor het eerst sneeuw gezien, om een uur of 11 begon het te sneeuwen, en vanmiddag lag er een klein laagje overal. Inmiddels ligt er een leuk pak, maar het is nu donker, dus hopelijk ligt het er morgen nog, en misschien nog wel meer. Marja baalde vreselijk dat ze er niet bij kon zijn als ik voor t eerst kennismaakte met t fenomeen sneeuw, Peter was vrij, die is met me naar t bos geweest, en heeft voor haar filmpjes gemaakt. Volgens hem liep ik gewoon of die sneeuw er altijd al gelegen had, was er niet heel diep van onder de indruk. Wel een beetje glad, en grappig om in te happen, maar verder niet zo heel bijzonder hoor. Daarna samen met Peter nog even flink t volgen geoefend, en bij Marja voor de winkel nog een demonstratie gegeven. Gaat echt iedere dag beter, maar ik doe dan ook enorm mijn best. Vanavond nog even een tukje met elkaar gedaan op de bank, en daarna enorm gespeeld, en nu lig ik moe en voldaan in de bench te snurken. Energie opdoen voor nieuwe avonturen !

Tessa !

Iedere dag wandel ik minstens 1 keer in het bos, en vooral vroeg in de ochtend is het daar een waar hondenfeest. Heb inmiddels al een boel vriendjes, maar er zijn natuurlijk ook wel een paar honden die niet zo van mij gecharmeerd zijn. Mijn allergrootste vriendin is Tessa, een mechelse herderpup van 4 maanden. Als we elkaar zelfs maar ruiken in het bos zijn we beiden niet te houden, en dan spelen, rennen en ravotten we tot we er allebei ongeveer bij neervallen.

Vandaag hadden Marja en t baasje van Tessa met elkaar afgesproken om foto's en filmpjes te maken. Maar dat viel nog niet mee, om scherpe foto's te maken van zo snel bewegende onderwerpen, daar moet ze nog maar eens flink op oefenen. (misschien eens in het instructieboekje lezen Marja?)

We plaatsen dus wel wat foto's, maar heel veel moesten gewoon weggegooid worden, en ook de filmpjes zijn gedraaid. Ze heeft beterschap beloofd, en deze plaatsen we toch maar, dan hebben jullie een beetje idee.

Tot de volgende keer maar weer, ik ga nu een paar uurtjes slapen hoor.

Tessa, ik ben bang dat we binnenkort weer achtervolgd zullen worden met de camera !

Kilometers vreten

Vrijdag was de moeder van Marja jarig, en dat vierde ze gisteren. Eerst weer een eind rijden dus, en onderweg een keer gestopt om te tanken en even te plassen en een frisse neus te halen.

Heb me (uiteraard) weer keurig gedragen, maar werd op t laatst toch weer misselijk. Net toen ze tegen elkaar zeiden dat het zo goed was gegaan, en we er bijna waren kon ik mijn misselijkheid niet meer in bedwang houden, en moest kotsen. Tegenwoordig zijn ze daar op voorbereid, dus het was zo opgeruimd. Bij oma zat al een hoop bezoek, en dat vond ik natuurlijk ontzettend gezellig. Isabel was er ook, een nichtje van Marja, waar ze erg dol op is. Zij en haar vriend vonden me ontzettend leuk, en ik hen ook.

's Middags kwamen Chantal en Arnout ook met de kinderen, Jamie vindt me nog steeds een klein beetje eng, maar Keano is echt mijn vriend ! Hij vindt het soms wel gek dat ik in zo korte tijd zo groot ben geworden, maar hij vindt me nog steeds heel erg lief.

Heb nog gewandeld met hem, samen met Peter en Marja, was heel leuk, maar ik ben inmiddels wel een beetje te sterk voor Keano.

Al met al ben ik dus de hele dag wakker geweest, en toen we gisteravond thuiskwamen ben ik direkt mijn bedje in geploft om als een blok in slaap te vallen.

Tenslotte wilde ik fit zijn voor de date vanochtend, met mijn grote vriendin Tessa !

Marja heeft ook filmpjes gemaakt, en had de camera verkeerd vast. Ze zijn niet te draaien, dus zal je zelf je hoofd even moeten draaien om ze te bekijken, want ze zijn te leuk om niet te plaatsen.

griep griep griep

Over de afgelopen weken valt niet veel te melden, behalve dan dat zo'n beetje iedereen hier in huis ziek was. Allemensen, wist niet dat mensen zo veel snot kunnen produceren.
Peter begon, en een paar dagen later was Laura ook ziek thuis, de volgende dag, Irene was al naar school, begon Marja te kotsen; ik dacht dat alleen honden dat konden, maar mensen kunnen t dus blijkbaar ook. Misschien had ze gras gegeten of zo.
Ze nam dapper een nieuwe kop koffie, maar ook die kwam er uit. Ze ging wel gewoon met me naar t bos, en daarna aan t werk, tja, dat kan niet anders he, als je alleen werkt; de winkel moet gewoon open blijven.
Het was dus overleven voor ze, de afgelopen weken, Peter was thuis, lag veel op de bank, en dan hield ik m maar gezelschap en als Marja van t werk thuiskwam gingen we eten, en na de afwas vielen ze bij t journaal al in slaap, gezellig hoor. Nou ja, heb me ook maar een beetje rustig gehouden. Peter is van de week weer aan t werk gegaan, Laura is ook weer beter, alleen Marja snottert, hoest en proest nog dat t een lieve lust is. Morgen gaat ze naar de dokter heb ik gehoord.
Nou, als dat de dierenarts is, met al die koekjes in haar zak, wil ik heel graag mee !
Gisteren was het pakjesavond, met kadootjes voor iedereen van een man die Sinterklaas heet, en voor iedereen kadootjes koopt. De meeste kadootjes waren voor Jamie en Keano, die t allemaal heel erg spannend vonden, maar voor mij had de Sint ook een pakje meegenomen.
Het leken 3 chocoladerepen (maar dat mag ik niet hebben!), maar er bleken heerlijke kauwstaven in te zitten. Heb er al 1 op, zalig. Dank u wel Sinterklaas.
Vandaag was een heel rustige dag. We hebben eerst ontzettend uitgeslapen, ik werd pas wakker toen Marja om 11.30 de kamer in kwam. Ik had eerder mijn ogen al even open gehad, maar t is verschrikkelijk weer vandaag, storm en regen, dus ik heb me ook nog maar eens omgedraaid.
Lekker in de regen gewandeld, en verder had ik weinig last van ze vandaag. Peter heeft de hele dag met een computerspel gespeeld, en Marja heeft de hele dag met papier zitten prutsen aan tafel. Ze maakt kerstkaarten zegt ze, nou, volgens mij maakt ze vooral een enorme bende !

Ondertussen ben ik al weer 5 maanden oud, en begin echt al een grote vent te worden. Heb stiekem al bijna al mijn tanden gewisseld. Staat heel stoer hoor, dat grotehondengebit.
Vorige week was ik een keer lekker aan t kluiven op Marja's hand, en dat werd allemaal lekker glibberig natuurlijk, en ineens voelde ze iets langs haar hand op de grond glijden. Ze ging zoeken op de grond, en ja hoor, er lag een melktandje van me, een hoektand. Snap al die drukte niet, maar ze was er ontzettend blij mee, want de rest van mijn melkgebit heb ik waarschijnlijk gewoon ingeslikt.
Ik slik namelijk alles in wat me voor de bek komt, haha.

Opa en oma

Vorige week zondag voelde ik m al weer komen hoor, we moesten vroeg op, ik kreeg geen ontbijt, en we gingen wel wandelen, maar niet naar t bos. Dat kan maar 1 ding betekenen weet ik inmiddels; een lange autorit. En ja hoor, na t uitlaten werd ik de auto ingetild, alhoewel, inmiddels ben ik zo verschrikkelijk zwaar (zeggen ze) dat t meer een soort hijsen is. En daar gingen we weer, eerst naar de benzinepomp om te tanken, en toen kon t kilometersvreten weer beginnen. We gingen naar opa en oma zeiden ze, nou ken ik al een opa en oma, dat zijn de vader en moeder van Peter, maar de ouders van Marja had ik nog niet ontmoet; dat ging dus vandaag gebeuren.
Ik was weer heel lief in de auto, en ik geloof niet dat ze in de gaten hadden hoe misselijk ik weer was. Maar heb t keurig ingehouden hoor, toen we na een uur en 3 kwartier uitstapten heb ik direkt gekotst, maar dus wel netjes naast de auto. Ik weet heus wel hoor, hoe een heer zich hoort te gedragen. Maar mijn baasjes zeiden al tegen elkaar dat ze maar eens bij de dierenarts gaan informeren of er iets tegen te krijgen is.
Maar goed, eenmaal bijgekomen van mijn misselijkheid was er toch wel een verrassing voor mij. Deze opa en oma wonen gewoon MIDDEN IN HET BOS !!
Het BOS, de plek waar ik het ALLERLIEFST ben ! Wist direkt dat het een feestje ging worden vandaag. We moesten nog een heel klein stukje lopen naar hun huis, en het is er echt heel mooi hoor. Heb eerst de boel uitgebreid bekeken en besnuffeld daar, en toen ik op mijn gemak was kreeg ik (eindelijk) mijn ontbijt. Nou, dat ging er in als koek, dat snap je. Ze zaten daar maar te kletsen en te kletsen, dus ik ben lekker aan Peters voeten in slaap gevallen, lekker ongegeneerd op mijn rug, zoals ik het liefst lig. Wel een beetje vreemd daar, ze hebben hun huisdieren buiten, heel veel vogels, maar ook eekhoorns, mooi hoor, maar ze wilden niet met me spelen. Mijn staart moet net zo mooi worden als die van hun, je begint t echt al een beetje te zien. Nadat ze een kop soep hadden gegeten gingen we naar buiten, t bos in, en OH, wat was dat heerlijk. Ik rook allemaal nieuwe luchtjes, en ging gewoon mijn neus achterna. Soms een beetje te ver vonden ze, dus dan riepen ze me terug, en dan kwam ik braaf hoor. Op een gegeven moment liep er een hele grote, lelijke, vieze hond, en die wilde niet meer bij ons weg gaan. Hij was helemaal alleen, en vond t wel gezellig geloof ik. Maar mijn mensen vonden t niet leuk, en wilden dat ie terug ging naar waar ie vandaan kwam. Uiteindelijk heeft opa m weggejaagd, vond ik heel stoer van m, want hij zag er echt gevaarlijk uit hoor. Na een heerlijke wandeling gingen we weer naar hun huis, om nog wat te drinken, en te eten. Ik kreeg weer niks, in verband met misselijkheid op de terugweg. Na t eten hebben ze nog koffie gedronken, en toen gingen we weer in de auto. Heb bijna de hele weg geslapen, en ben niet misselijk geweest. Thuis kreeg ik gelukkig toch nog een lekkere bak eten.
Vandaag zouden ze naar Cuijk gaan, en tante Greetje zou op mij passen, maar dat ging niet door, Peter heeft griep. Als ie weer beter is gaan ze volgende week. Vandaag heb ik dus alleen met Marja gewandeld in het bos, en we kwamen Boy en Balou tegen, een collega stabij en een heidewachtel. We hebben heerlijk met ons drieen gerend en gespeeld in het bos, dus heb me weer heerlijk uit kunnen leven.

Haags Hopje

Gisteren waren we bij Jessica, ons Haagse Hopje, die we zo vreselijk missen. Nou ja, de rest dan, want ik weet niet beter of ze woont daar. We stonden al heel vroeg op, pfffff, was er nog helemaal niet aan toe maar ja. Kreeg mijn ontbijt, en 3 kwartier later ging Peter mij uitlaten. Hij liep de verkeerde kant op ! Niet naar t bos ? dacht ik, wat zullen we nu beleven.

Maar even later had ik t door, we gingen met de auto weg. Yeah, dacht ik, we gaan weer naar dat leuke bos van de vorige keer. Maar, toen we al HEEL LANG in de auto zaten begon ik me toch een beetje zorgen te maken, zo ver weg was dat bos toch niet? Van de zenuwen werd ik een beetje misselijk, heb me een paar keer omgedraaid, maar op een gegeven moment werd ik toch echt heel erg misselijk, en moest ik kotsen. Marja reed, en Peter ving de kots op in een handdoek. Achterin zat iedereen te schreeuwen dat t stonk, maar ik vond t eigenlijk wel meevallen. Op een parkeerplaats hebben ze de boel opgeruimd en kon ik even plassen. Weer de auto in, en nog verder rijden. Allemachtig dacht ik, zijn die lui op zoek naar t einde van de wereld of zo? Op een gegeven moment stopten we weer, en ik dacht, hehe, we zijn er, waar dat dan ook mag zijn. Eerst even een klein stukje gewandeld, heb geplast en gepoept, en toen gingen we een restaurant binnen. Er zaten heel veel mensen, die ik reuze interessant vond allemaal, maar ik heb me keurig gedragen; moest van Peter af, onder de tafel, en dat deed ik heel braaf.

Nadat alle dames even naar de wc waren geweest (snap niet dat ze dat niet ook gewoon in t gras doen hoor, veel gemakkelijker en sneller) moesten we de auto weer in. Pffffff, en t duurde en duurde en duurde maar. Niet dat ik vervelend was hoor, helemaal niet. Had de hele tijd met Peter zitten knuffelen, en vanaf t restaurant ging Peter rijden, dus toen kon ik met Marja knuffen. Dat ging dus allemaal prima, en de dames achterin vermaakten zich ook prima. Maar ik werd wel weer misselijk, kon t echt niet meer inhouden, dus daar ging de rest van mijn ontbijt.

Na een lange rit kwamen we dan eindelijk aan in Den Haag, waar Jessica dus woont. 2 hele hoge trappen moesten we op, maar toen heeft Peter me gedragen, want ik kan en mag nog geen traplopen. En daar stond ze hoor, boven aan de trap, ons Haagse Hopje !!
Ze heeft wel een heel piepklein huisje, maar ontzettend gezellig. Ik kreeg een bakje water, en de anderen koffie en thee, en ze zaten gezellig te kletsen en te lachen. Toen ze hadden gegeten (ik kreeg geen eten) gingen we de auto weer in, maar nu maar heel kort gelukkig. Toen we uitstapten zeiden ze dat we bij de zee waren. Ik had geen idee natuurlijk, maar het is eerst heel veel zand, en dan heel veel water. Lekker, dacht ik nog, en nam een paar flinke slokken; nou, dat kan ik je niet aanraden hoor, het is echt heel smerig. Maar iedereen ging lekker rennen en gek doen met mij, en er waren veel meer honden, dus t was gewoon hartstikke leuk. Hebben niet heel lang gelopen, want het regende heel erg hard, dus na een half uurtje was iedereen kleddernat, en gingen we maar weer terug naar de auto. In Jessica's huis mocht ik lekker op een roze dekentje voor de kachel droog worden, ik ben echt als een blok in slaap gevallen en toen ik wakker werd was ik al weer droog. Na t avondeten (en ik kreeg al weer niks) moesten we dat hele eind weer terugrijden, maar ik werd gelukkig niet meer misselijk, en toen we rond 22.00 u weer thuiskwamen kreeg ik een lekkere bak voer.

Was dus weer een heel avontuur deze dag, maar echt leuk om Jes weer te zien, en ook te zien waar en hoe ze woont.

17 weken, 14 kilo

17 weken ben ik nu, en ik weeg inmiddels 14 kilo.

Ik doe mijn bijnaam 'de dikke meneer' dus echt eer aan.

Nog steeds vind ik het heerlijk om bij iemand op schoot te liggen, en dat moet dan ook iedere avond even gebeuren. Ik ontspan dan iedere spier in mijn lichaam, en hang er heerlijk bij. Die schoten lijken alleen steeds kleiner te worden. Daarom even 2 foto's naast elkaar. 1 van gisteravond, even lekker bij Peter hangen, en 1 van de eerste avond dat ik hier was, wat een verschil he? Peter en Marja kunnen nauwelijks geloven hoe ik ben gegroeid in die 10 weken dat ik hier nu ben.

Sinds gisteren begint mijn staart ook echt 'los te vallen' en kun je zien dat dat het begin van een mooie pluimstaart is. Ook de bevedering aan mijn achterpoten begint nu serieus te groeien.

Vanochtend weer een heerlijke boswandeling gemaakt en gespeeld met allerlei honden.
Kyra, een heidwachtel die bij ons in de straat woont heeft nog even laten zien hoe leuk het is om te zwemmen, maar ik durfde het niet aan vandaag. Nou ja, komt vanzelf zeggen mijn baasjes.

Mijn voorkomen doet deze week een beetje 'slungelig' aan, omdat vooral mijn poten op t moment de lucht in gaan, en t lijkt of mijn achterpoten harder groeien dan mijn voorpoten. Dat haalt elkaar vanzelf weer in natuurlijk, maar voor nu is het wel even een grappig gezicht.

Tot de volgende keer maar weer, en een poot van Kazoe (dat levert me normaal gesproken een koekje op.....)

ten Boersterbos

Vorige week zondag was het heerlijk weer, maar Marja ging al heel vroeg weg op de fiets. Ik hoorde later van Irene dat ze om 8 uur al ging werken omdat ze de winkel aan t veranderen was. Tssss, dacht ik, daar gaat mijn heerlijke zondag....maar later in de middag was iedereen weer thuis, trokken Peter, Irene en Marja jassen en laarzen aan, en ik werd aangelijnd. Hoera ! dacht ik, we gaan naar t bos. Maar we gingen niet de goede kant op, en na een snelle plas moest ik de auto in. Ik heb even geprotesteerd hoor, dat was de bedoeling niet. Maar goed, ze zijn nog steeds sterker dan ik, dus ik werd er in getild, en we gingen rijden. Op zich vind ik t wel leuk in de auto, ik mag voorin zitten, tussen Peter en Marja in, en er is een boel te bekijken onderweg hoor. Na een minuutje of 10 kwamen we aan in een plaats in de buurt, ten Boer heet dat , en gelukkig, ze hebben daar ook een bos !
Allemaal voor mij nieuwe paadjes, en ook veel nieuwe luchtjes natuurlijk. En honden die ik niet ken; de meeste honden die in Bedum in het bos komen ken ik nu wel, dus ik kon weer nieuwe vrienden maken vandaag. Door alle regen van de dagen er voor was t lekker vies en modderig in t bos, zalig ! We zagen er alle 4 niet uit na een half uurtje. In dat bos is ook een soort meertje, en daar heb ik even gespeeld met een andere Friese Stabij, Biko heette hij, en hij kan heel goed zwemmen. Sprong er echt met 4 poten tegelijk in, en deed dat zo enthousiast dat ik dacht dat t toch wel leuk moest zijn om t water in te gaan. Dus uiteindelijk ben ik er een klein stukje ingeweest. Vond t heel vreemd voelen, dus ik ging er vrij snel weer uit. Biko bleef er in springen, en achter stokken aanzwemmen, maar na nog een keer een klein stukje in het water te zijn geweest vond ik t eerst wel genoeg. Heb me heerlijk uitgeschud, en toen lekker gerold in het zand. Dat voelde echt zalig, net als die blubberige Groningse klei. Helemaal moe gingen we weer terug in de auto, en thuis ben ik direkt in mijn mand geploft om een paar uur te slapen. Toen ik wakker werd was ik weer droog en schoon, mijn vacht laat al die viezigheid weer gemakkelijk los gelukkig.

Oeps, 2 weken niet geschreven.....

Sjonge, het is toch een schande, 2 weken geen berichten geplaatst. 2 Weken geleden was een druk weekend in Villa Kakelbont, Marja had in de winkel een marathon, ze ging 12 uur lang scrapbooken met een groep vrouwen, als je t mij vraagt is ze niet helemaal goed wijs hoor. 's morgens om 10 uur gingen ze beginnen, en het was al bijna 11 uur in de avond toen ze weer thuis kwam. Helemaal doodop natuurlijk. Vrijdags was Jessica gekomen, die woont in den Haag, en we hadden elkaar nog niet gezien. Je begrijpt het natuurlijk wel; ze was direkt verliefd op me. Nam me op schoot, wat ik altijd heerlijk vind, en heeft een hele tijd met me zitten knuffelen. Ze zei dat ze me mee naar huis wilde nemen, maar dat vonden Peter en Marja gelukkig niet goed. Ik zie dat niet zitten hoor, in zo'n grote stad, laat mij maar lekker hier in het dorp, met het bos vlakbij. Daar wandelen we iedere dag, en ik vind het heerlijk, kan ik lekker mijn energie kwijt.

Ook vind ik het nog steeds super om te helpen in de tuin; nu heb ik het graven ontdekt (je kunt het zien op het 1e filmpje), en zo kan ik Peter helpen om de tuin om te spitten. Is leuk hoor, je gaat gewoon een beetje flink tekeer met je voorpoten, en voor je het weet heb je een gat. Moet er nog wel een beetje om leren denken, want ik ben al een paar keer in mijn eigen gat gekukeld.

Zondag 's avonds, toen ik net zat te schrijven kwam er visite, de ouders en broer van Peter wilden even komen kijken hoe groot ik al geworden ben. Nou, die schrokken zich rot hoor, haha. Maar van schrijven kwam toen niks meer natuurlijk, dus nu zijn jullie met een beetje vertraging weer wat bijgepraat. Zal zo direkt nog een stukkie tikken, en nieuwe foto's er bij zetten.

knuffelsssss !!

wist u dat......

- ik vandaag 3 maanden oud geworden ben?
- ik hier morgen al weer 6 weken woon?
- mijn baasjes mij voor geen goud meer kwijt willen?
- ik hun ook niet kwijt wil?
- ik nu bijna 10 kilo weeg?
- ze mij de 'dikke meneer' noemen?
- ik in die 6 weken heel erg veel geleerd heb?
- ik op commando ga zitten?
- ik al volkomen zindelijk ben?
- ik kan 'praten'? ik voer vooral goede gesprekken met Peter
- ik t door heb wie er lekkers in zijn zak heeft?
- ik heel graag ongegeneerd met mijn buik omhoog lig te slapen?
- ik dit bij voorkeur tussen iemands voeten doe?
- ik ook al snurk? (wil graag op de baas lijken)
- ik ook heel graag in de tuin help?
- ik al kan onkruid wieden?
- en helpen gras maaien?
- en heel goed ben in struiken snoeien?
- ik zeer sociaal ben ten opzichte van mensen en andere dieren?
- ik heel graag speel met van alles?
- ik geen fan ben van dat laatste rondje wat ze s avonds zo nodig moeten lopen?
- ik toch maar mee ga om hun een plezier te doen?
- ik enorme drolllen poep?
- dit 2x per uitlaatbeurt doe?
- ik soms ook stinkscheten laat?
- ik die zelf wel lekker vind ruiken?
- ik dus volgens Marja een echte man ben?
- Peter mijn grote vriend is?
- er hier verder alleen maar vrouwen in huis zijn?
- ik die ook heel lief vind?
- ik enorm van knuffelen hou?
- ik vandaag een heerlijk bot kreeg omdat het dierendag was?
- ik water heel interessant vind, maar er nog niet in durf te gaan?
- u nu weer helemaal op de hoogte bent?

Dierendag

Vandaag is het dierendag ! Nu valt dat toevallig dit jaar op zondag, maar hier in huis is het op zondag eigenlijk altijd een soort van dierendag. Iedereen is dan vrij, en heeft en neemt alle tijd voor mij. We hebben vanochtend lekker uitgeslapen, ik werd ook pas om 9.30 wakker, en na een paar uurtjes trutten gingen ze dan eindelijk ontbijten. Eigenlijk heet dat brunchen geloof ik, ik had mijn ontbijt natuurlijk al lang op. Na de afwas gingen Peter en Marja lekker met mij naar het bos. Paraplu mee, want het regent vandaag steeds heel hard, en dan schijnt even later weer de zon. Maar we hadden geluk, het bleef lekker droog, maar in het bos was alles wel heel erg nat natuurlijk, en op sommige plekken zelfs een beetje glibberig. Op de foto kun je zien dat ik lekker vies geworden was, maar nu, na een paar uurtjes lekker snurken is dat allemaal al weer weg hoor.
Peter heeft ook filmpjes van me gemaakt, heb je ze al gezien? Bij t 2e filmpje ren ik heel enthousiast op m af, om te kijken wat ie daar voor zijn gezicht houdt, haha, ik at de camera bijna op, maar bij nader inzien smaakt ie geloof ik toch niet zo lekker.
een heerlijke natte hondenknuffel, en tot gauw maar weer !

Chips

Vanmorgen moest ik naar de dierenarts voor mijn laatste inenting. Natuurlijk moest ik weer even op de weegschaal, en ik weeg nu 8350 gram, groei dus nog steeds een kilo per week. Daar was ze erg tevreden over, en na onderzoek ben ik ook helemaal gezond verklaard. Ze vind me een zeer relaxte hond, en dat heeft ze goed gezien.

Vind t hartstikke leuk daar, die vrouw heeft een witte jas aan, en 1 zak zit vol met brokjes, en ook op haar buro staat een pot met lekkers. De prik deed helemaal geen zeer, maar ze zei al dat de volgende prik, waar een chip in zat flink zeer zou doen. Ze laten me chippen dat als ik er per ongeluk een keer vandoor ga, wat ik absoluut niet van plan ben, want ik vind het veel te leuk hier, de mensen die mij vinden altijd kunnen zien waar ik thuis hoor. Wel zo veilig idee dus !

Toen de dierenarts de de chip ging inbrengen in mijn linkerschouder hield Marja net een brokje voor mijn neus. Ik wilde m heel graag hebben, maar ze liet m niet los, en terwijl ik druk bezig was dat tussen haar vingers uit te peuteren zette de dierenarts de chip. Ik heb er dus totaal niets van gemerkt, en de dierenarts noemde mij een echte bikkel. Ja, duh, dat wist ik natuurlijk al lang.

Weer kreeg ik een brokje uit haar zak, maar toen zagen ze dat er veel bloed uit mijn schouder kwam, er was blijkbaar een adertje geraakt. Toen het bloeden maar niet stopte moest er een stapeltje gaasjes op met een drukverband. Knalrood ! Nou ja, en zo moest ik dus over straat naar huis, t was echt geen gezicht, maar na een half uurtje mocht het er gelukkig al weer af, want het irriteerde me behoorlijk. Het bloeden was nu opgehouden, maar ik heb nu wel een rare plek op mijn vacht, net op mijn wit natuurlijk, zul je altijd zien. Marja heeft geprobeerd het met een lauw washandje zo veel mogelijk schoon te maken, maar t wil er niet helemaal uit. Nou ja, dat zal wel weer slijten.

net als de koningin

Toen onze moeder des vaderlands, Koningin Beatrix, 18 jaar werd, kreeg zij van het Nederlandse volk een prachtig kado; de Groene Draeck. Nou, de koningin kan nog een puntje aan mij zuigen hoor, ik kreeg van mijn baasjes al toen ik 8 weken was mijn groene draeck (nou ja, draak).

Ik ben stapeldol op hem, speel met hem, bijt hem, knuffel hem, sleur hem overal mee naar toe, apporteer hem (desnoods gooi ik m zelf als er niet direkt iemand in de buurt is) en ik slaap ook met hem (en, ssssst, soms probeer ik iets met hem wat eigenlijk alleen grote jongens doen, beetje oefenen zeg maar ;-) )

Van al dat gesleep gaat ie behoorlijk stinken soms, vindt Marja hoor, ik vind t zelf wel meevallen, en dan moet ie, met mijn mand en andere knuffel, een olifant, in een doodeng apparaat dat in de keuken staat. Een wasmachine noemen ze dat.
Afgelopen vrijdag moest t weer gebeuren hoor, ik had heerlijk in mijn waterbak lopen baggeren, en vandaar steeds weer naar mijn mand, dus alles was kleddernat. Toen Marja dat zag toen ze thuiskwam pakte ze mijn knuffels, en ook mijn mand uit de bench. Ik was het daar natuurlijk totaal niet mee eens, en trok en sjorde flink aan mijn mand, en ging er demonstratief weer in liggen. Maar ja, uiteindelijk won ze natuurlijk, zo sterk ben ik nou ook weer niet, dus ze ging met al mijn bezittingen naar de keuken, en deed alles in die machine met t ronde raampje. Ze drukte wat knoppen in, en ik heb echt een poosje zitten kijken en janken voor dat raampje. Snapte er ook niks van, want volgens mij werd de boel nu nog natter. Na een uurtje kwamen ze er gelukkig weer uit, maar helaas moesten ze toen een andere machine in. Maar gelukkig kreeg ik nog een uur later al mijn spulletjes weer terug, en Marja had wel gelijk, t rook nu allemaal heerlijk. Nu ruik ik zelf ook helemaal zo, maar goed, dat gaat gauw genoeg weer over.

Marja kwam zaterdag thuis met een kadootje voor mij, een zalig bot. Het is een soort opgerolde huid waar ze iets heel lekkers tussen hebben gerold, en ik doe natuurlijk ontzettend mijn best om dat er tussenuit te kluiven. Lekker hoor, heb direkt een stuk minder behoefte aan stoelpoten, mensenbenen, schoenen, enz. Maar goed ook, want dat mag ik niet.

Vandaag hebben we heerlijk gewandeld in een park, was een hele tippel, maar ik vond t prachtig. Het water daar vond ik wel wat vreemd, ik keek er in en zag een hond die ontzettend op mij leek, en toen ik blafte, blafte hij tegelijk met mij. Volgende keer eens kijken of ie er ook weer is, want ik vond dat heel spannend.

6350 gram

Vanmorgen ben ik eerst even met Peter naar de dierenarts geweest; op de weegschaal, en mijn buik is weer even nagekeken. Meneer de dokter vond me er fantastisch uit zien, en enorm gegroeid. 6350 gram nu, dus ik ben nu bijna 2x zo zwaar als voor ik hier kwam. De meiden waren al naar school toen we terugkwamen, en Marja ging aan het werk. Kon ik even lekker samen met Peter zijn,
mannen onder elkaar zeg maar. Vind ik super; Peter is mijn baas, mijn held en mijn grote vriend.
Het was heerlijk weer, dus we hebben in de tuin gespeeld, en zijn ook nog even naar t bos geweest; ik zal blij zijn als ik wat langer mag wandelen zeg, het is me daar toch leuk.
Marja schijnt iets te doen met hobbies, nou ik heb ook wel een hobby of wat hoor, zal ze maar eens opschrijven;
- eten
- stoeien met mijn knuffels
- kauwen op een botje
- apporteren (kan me niet schelen wat ze gooien, ik breng alles terug)
- naar t bos gaan
- spelen met iedereen die dat maar met me wil doen
- slapen
- graspollen uit de tuin trekken
- de druivenstruik slopen
- met schoenen slepen (oeiii, en dat mag niet, maar ja...)
- met andere honden spelen

Nou ja, eigenlijk vind ik alles wat ik beleef wel leuk, heb nog niks meegemaakt wat ik niet leuk vond.
Alhoewel, eigenlijk wel; zondag zat Peter in de kamer, en Marja was aan t koken, en ik was nog even in de tuin aan t spelen.
Ineens deed mijn pootje toch zeer zeg, niet te geloven. Ik heb heel hard gegild en geschreeuwd, wist ook niet wat ik anders moest doen, zo zeer deed het. Marja kwam direkt naar buiten, en Peter ook; ik wilde niet meer staan of lopen, kon alleen nog maar wat jammeren.
Peter heeft EHBO (een heleboer bier op?) en heeft mijn pootje helemaal nagekeken. Ze zeiden dat ik vast door een wesp gestoken was; gelukkig ging de pijn na een uurtje over, en kon ik weer normaal lopen. Pffff, wat een schrik zeg, voor die wespen kijk ik dus voortaan wel uit.

tien weken

10 weken ben ik nu, en zoals je ziet word ik een al een grote en stoere vent (vind ik zelf)

Afgelopen weekend is Jamie wezen logeren, en ondanks dat ie mij door mijn gespring en enthousiasme een beetje eng vindt, was t erg gezellig. We zijn zondagmiddag lekker naar t bos geweest, want mijn huisarrest is eindelijk voorbij !! Jamie wilde graag hazelnoten zoeken, en omdat er niet zo veel lagen ging Marja aan de boom schudden en toen regende het hazelnoten. Jamie vond t geweldig, en ik vond het ook wel grappig. Daarna zijn we de rest van de middag in de tuin geweest, t was heerlijk weer. Vanmiddag ben ik met Marja en Irene naar t bos geweest, en toen heb ik heel leuk gespeeld met een paar honden. Ze hebben er een filmpje van gemaakt, maar t lukt Marja niet om m op de computer te krijgen, dus misschien houden jullie die nog tegoed.

Ik groei nog steeds als kool, en ik ben van plan daar nog wel een poosje mee door te gaan hoor !

tot de volgende keer, knuffel

oei, ik GROEI !!

Volgens mijn baasjes ben ik deze week explosief gegroeid ! Zelf merk ik er niet zo veel van, behalve dan dat ik nu niet meer onder de salontafel door kan lopen. Soms vergeet ik dat, en dan BONK loop ik weer met mijn kop tegen de rand. Maar ik trek me er niet al te veel van aan hoor, schud even met mijn kop, en speel vrolijk verder.

Af en toe, als ze tegen elkaar zeggen; "wat wordt ie groot he", dan weet ik al wat me te wachten staat; ik mag weer in de keukenweegschaal. Gelukkig zal dat niet lang meer duren, want dat ding gaat maar tot 5 kilo, dus tot dat gewicht zal ik flink vreten om dat zo snel mogelijk te behalen.

Maandag in de loop van de dag knapte ik weer helemaal op, en kreeg ik ook goed de smaak van het eten te pakken. Ik vind het ook niet meer nodig dat ze er extra lekker vlees doorheen prakken, ik lust het nu zo ook heel graag !

Maar goed, nog even over mijn gewicht, de eerste dag dat ik hier was woog ik 3515 gram, en toen ik ziek werd en maandag bij de dierenarts gewogen werd was daar nog maar 3400 gram van over. Nou ja, ik had natuurlijk flink gekotst en diaree gehad, en sowieso die week niet al te best gegeten.

Vanaf maandag eet ik dus fantastisch, en woensdagochtend woog ik al 3973 gram. Gisteravond nog een keer gewogen en toen bleef de teller staan op 4350 gram. Haast een kilo in 5 dagen dus, heb ik goed mijn best gedaan of niet? Peter en Marja zijn in elk geval reuze trots op me.

Verder kan ik inmiddels goed lopen, en ben ik niet meer zo aan het waggelen als in het begin.

Ook rennen en apporteren vind ik ontzettend leuk om te doen.

Morgen zal ik weer eens uitbedreid poseren voor wat leuke foto's, nu ben ik eventjes moe hoor !

Knuffel !

Huisarrest

Zondagavond werd ik me toch een partij beroerd zeg, niet te geloven. 's middags had ik al wat diaree, maar nu begon ik ook verschrikkelijk over te geven, en werd de poep wel heel erg dun, ik kon het zelfs een paar keer niet redden tot ik buiten was, en deed het in de kamer.
Maandagmorgen was het nog steeds heel erg, alleen poepte ik nu alleen nog maar waterig slijm, en eten bleef er nog steeds niet in. Ik kroop van ellende in mijn mand in de bench, dicht tegen mijn knuffel, en lag er wat suf bij.
Toen dat de hele ochtend geduurd had, en Peter en Marja constant mijn buik hoorden borrelen werden ze echt te ongerust en hebben ze de dierenarts gebeld.
Vond t wel leuk dat ik weer mee mocht in de auto, heb de hele weg door het raam naar buiten gekeken; gaat een stuk sneller dan lopen hoor !
Volgens de dierenarts is de enting die ik al had gekregen bij de fokker niet volledig en heb ik een infectie aan mijn dikke darm.
Heb direkt een enting er bij gekregen, en over 2 weken moet ik terugkomen en krijg ik weer een prik.
Ik was zo druk met alles bekijken daar dat ik van die prik helemaal niks merkte.
Maar ze is wel streng hoor, die dierenarts, ik mag van haar de komende 2 weken niet buiten ons eigen huis en tuin komen.
Ook moet ik tot ik weer bij haar kom iedere dag 2 pillen slikken, rode, je snapt dat ik dat niet vrijwillig doe, dus Peter houdt mijn bek open, en dan stopt Marja die pillen er in.
Vanochtend heb ik er 1 weten weg te smokkelen en uit te spugen, maar daar trapte Peter niet in, die vond hem, en hij moest er alsnog in.
Nou ja, gelukkig is er niet iets heel ernstigs met me aan de hand, dus die 2 weken huisarrest zal ik manmoedig verdragen. Ik heb tenslotte nog tijd genoeg om de wereld te ontdekken !!

Avontuurlijke dag !

Vandaag waren Peter en Marja allebei vrij, dus hadden ze alle tijd voor mij. Vanmorgen ben ik eerst 'gewoon' uitgelaten, en heb ik heerlijk ontbeten. Dat niet eten was een goeie van mij, ze maakten zich zo ongerust dat ik te weinig at dat mijn brokjes nu worden gemengd met verrukkelijk vlees, yeah ! Je snapt dat ik nu mijn bak steeds leeg eet. Na nog wat te hebben gespeeld wilde ik eerst even uitgebreid uitbuiken hoor, en een paar uurtjes slapen.

Toen ik rond 12.30 weer wakker werd pakte Marja haar cameratas, en Peter tilde mij op. We gingen naar t bos zeiden ze, daar wonen we vlakbij. Peter heeft me er naar toe gedragen omdat ik anders te lang zou lopen, en dat is nog niet goed voor mij. Het werd dus ook maar een korte wandeling daar, maar WOW wat was het geweldig. Je ziet wel op de foto's dat ik direkt met een stok ging sjouwen, en er was nog veel meer te ontdekken. Bloemen die heen en weer gingen, en allemaal vlindertjes en zo. Maar wat nog veel leuker was, je kunt vrienden maken in t bos, HELE GROTE ! Eerst kwam er een witte boxer, hij keek wat lelijk, dus Peter en Marja waren een beetje bang, maar ik niet hoor, ha ! ik gooide gewoon mijn charmes in de strijd en ging op hem af. Kwispeltje hier, likje daar, en de grote kerel was om. Toen die weg was kwamen er 3 dames aan met 2 grote honden. Mijn baasjes kennen Gerlinda goed, en weten dat haar rotweiler Kelly heel lief is. Ik rende op ze af, vond t reuze leuk om nog meer honden te leren kennen. Ze waren direkt weg van me, en ik heb heel stoer een stukje naast Kelly gelopen.

Joris, de golden retriever, was te druk met het uitbaggeren van de sloot. Lijkt me heel leuk, maar daar wacht ik nog even mee tot ik wat groter ben.

Terug naar huis mocht ik weer bij Peter op de arm, omdat ze dachten dat ik doodmoe was. Kreeg weer een heerlijke bak eten, en ging toen nog even lekker spelen met mijn lievelingsknuffel (daar vertel ik morgen meer over).

Nu was ik toch echt wel moe, dus ik zocht lekker mijn mandje op in de bench om een paar uur te pitten.

Toen ik net weer wakker was en in de tuin aan het spelen met mijn bal, kwam er bezoek voor mij; Chantal, Arnout en de kinderen. Arnout en Keano zagen mij voor het eerst en waren direkt straalverliefd. Arnout wilde me meenemen zei hij, dus ik dacht, oh jee, t bevalt me veel te goed hier, maar gelukkig zei Marja dat daar niks van in komt. pfffff.

Jamie noemt mij gewoon Kazoe, maar Keano is nog een beetje klein, die zegt Hatsjoe.

Hij zei steeds, zullen we neuzen neuzen Hatsjoe? Nou, dat hebben we dus gedaan, lekker hoor !

Toen ze weer naar huis gingen lag ik al lang weer doodop in de bench, waar ze allebei nog even inkwamen om mij een kusje te geven. Ik vind ze ontzettend lief !

Off-day

Gisteren had ik echt een off-day, heb de hele dag zo'n beetje liggen slapen, heb niet gegeten en zelfs wat te weinig gedronken.
Peter was vanwege Bommen Berend (Gronings ontzet) de hele dag vrij, en die was lekker lui, dus ik dacht, hey, goed idee, dat kan ik ook wel eens een dagje gaan doen.
Heb me dus lekker opgekruld in mijn mand, en heb me wat bekwaamd in het snurken; dat hoor ik Peter regelmatig doen, en t klinkt wel stoer en mannelijk, dus dat wil ik ook kunnen. Het lukt al heel aardig hoor, nog niet zo hard als hij, maar dat komt nog wel.
Toen Marja 's avonds thuiskwam heb ik even 1 oog open gedaan zodat ze kon zien dat ik nog wel leefde, maar verder ben ik lekker blijven liggen. En toen dat later op de avond nog steeds zo was, en ze me zelfs amper wakker konden krijgen gingen ze zich echt wat zorgen maken.
Zo veel zorgen dat Marja zelfs naar de fokker ging bellen, om te vragen wat of dit kon zijn, en of er soms ook hondjes uit mijn nest ziek waren, maar hij heeft haar wel gerust gesteld.
Toen ze vanmorgen uit bed kwam was ik weer helemaal fris en fruitig, wilde wel weer wat eten en drinken, stukje aan de wandel, en vooral spelen en gek doen.
Al die zorgen voor niks dus !!

Wennen

Het bevalt me prima, en ik voel me heerlijk op mijn gemak. Gisteren toen iedereen weer thuiskwam vond ik t heel gezellig, en ik ben ook al even wezen kennis maken met Joey, een witte herder waar Bollie helemaal verliefd op was. Hij deed heel voorzichtig met me, en wilde me direkt beschermen tegen andere honden.

Marja kwam thuis met wat speeltjes, vooral die met dat touw vind ik leuk, en ook het knuffelolifantje dat ik van Irene kreeg is leuk om op te kauwen en mee te slepen.

Eten vind ik op t moment niet zo heel interessant, ik eet af en toe een paar brokjes, maar dan zie ik al snel weer heel interessante dingen die ik moet onderzoeken, dus ik heb er niet echt tijd voor.

Peter kwam tussendoor nog even thuis van zijn werk, en die nam een hele grote bench mee waarin ik het prima naar mijn zin heb. De mand staat er, en die ligt echt heerlijk, en er liggen kranten in voor het geval ik per ongeluk een plas doe; maar dat doe ik niet hoor, als ik wat voel komen loop ik naar de deur, en gelukkig snappen ze direkt wat dan de bedoeling is, en gaan we naar buiten. Chantal is nog wezen kennis maken, met Jamie samen; vind ik leuk hoor, kinderen ! ik hoop dat ik dikke vrienden wordt met de jongens.

Het opstapje naar de deur is nu geen onneembare vesting meer, ik kan er goed opkomen, alleen vergeet ik m soms als ik enthousiast naar buiten ga, daar moet ik nog even om leren denken.

Gisteravond gingen Peter en Marja trictrac spelen, daar schijnen ze verslaafd aan te zijn. Ik heb nog even gespeeld, en toen ontdekte ik dat Peter hele zachte pantoffels aanhad waar ik mooi met mijn kop op kan liggen. Heerlijk hoor. Grunnen staat er op die pantoffels, en het schijnt nooit zo te boteren tussen Groningers en Friesen, maar hier in huis gaat dat erg goed zoals je ziet.

Toen ze naar bed gingen hebben we nog een klein stukje gewandeld, en heb ik weer keurig gepoept en geplast op het gras. Ze waren reuze trots op me.

Vannacht vond ik t helemaal niet gezellig zo in mijn eentje, dus ik heb HEEL HARD geschreeuwd, maar er kwam geen enkele reactie, dus misschien kan ik maar beter gewoon ook gaan slapen als zij dat doen, want ik ben nu natuurlijk doodop.

Tante Greetje kwam daarstraks om mij uit te laten en te knuffelen, maar ik had niet veel zin om wakker te worden. Ben toch maar even met haar meegegaan, zij ook weer blij. Heb 2 uurtjes rust nu, en dan komen de eersten al weer thuis, pffff, mensen gunnen je je rust ook niet he?

de 1e dag van de rest van mijn leven

24 augustus 2009 is een dag die ik nooit zal vergeten hoor, poeh ! wat enerverend; het begon al met een prik die mijn broer, zusjes en ik kregen van de dierenarts, we schrokken ons rot zeg.
Later kwamen er vreemde mensen, ze keken naar ons, en knuffelden ons, en gingen met mijn broer weg, geen idee waarheen, maar hij liet me mooi achter met die 2 meiden, pfffff.
's Avonds had ik zo'n idee dat er nog meer dingen te gebeuren stonden want het licht bleef aan bij ons. En ja hoor, op een gegeven moment kwam er een auto aanrijden, en kwamen er al weer mensen ons hok in. Ik mocht bij dat meisje op de arm (ze heet Irene weet ik nu) en ze deed heel lief, ik kreeg kusjes en knuffeltjes. De grote mensen, Peter en Marja heten ze vonden me geloof ik ook gelijk heel lief (ja, duh, dat ben ik ook), en Peter vroeg waar hij geld kon pinnen, geen idee wat geld is, of waar hij dat dan voor nodig had, maar goed, hij ging weg en kwam later weer terug met papier (is dat dan geld?) dat hij gaf aan die man waar ik woonde. Ik kreeg nog een aai over mijn bol van die man, en toen ging ik mee in de auto. Ik vond het helemaal niet eng, want ik mocht bij Irene op schoot.
Na een poosje kwamen we bij een huis waarvan ze zeiden dat het voortaan mijn huis was.
Spannend hoor, veel groter ook dan de schuur waar ik altijd was, dus ik had heel wat te besnuffelen en onderzoeken. Peter maakte ondertussen even een plekje voor mij in de kamer waar ik wat privacy heb, even een noodoplossing, vanavond krijg ik mijn eigen bench. Er kwam nog een meisje binnen,Laura, ik had al gehoord dat zij t niet zo leuk vond dat ik kwam omdat ze een stabij niet leuk vindt, maar toen ze me zag smolt ze natuurlijk. Ze zei dat dat kwam omdat ik geen stabij ben, haha. Ik vertel haar later nog wel eens dat ik dat toch echt wel ben. En tot die tijd ben ik gewoon extra lief en schattig tegen haar, dan gaat ze heel veel van me houden.
Toen ik de kamer en de keuken had onderzocht was ik echt helemaal doodmoe en ben ik als een blok in slaap gevallen in een heerlijk zachte mand die voor me klaar stond. Binnenkort zal ik eens kijken hoe ik die kan slopen, maar voor nu vind ik m nog wel even heerlijk. Na een poosje tukken mocht ik nog even met Peter en Marja mee naar buiten, er lagen superinteressante blaadjes buiten, daar ging ik direkt mee spelen natuurlijk, ze kraken heel leuk.
Nou ja, en ik was toch buiten dus heb ik direkt maar een plas gedaan, dat vonden ze heel knap van me. Ik liep achter ze aan weer mee naar binnen, maar dat viel nog niet mee, want er is een opstapje voor de deur. Maar na een klein opkontje van Peter lukte dat prima, nu ik weet hoe het werkt kan ik dat morgen zelf wel denk ik.
Ik werd naar mijn eigen plekje gebracht, ik heb nog een paar brokjes gegeten en wat gedronken, en toen wilde ik wel weer slapen. Gelukkig gingen ze dat zelf ook doen, dus het licht mocht uit.
In de nacht ben ik maar 2 keer wakker geweest en heb ik eventjes gehuild omdat ik niet goed wist waar ik was toen ik wakker werd, en ik miste mijn broer en zusjes ook wel even.
Om 6 uur kwamen Laura en Irene weer beneden, en mocht ik weer even naar buiten. Ze vonden me een hele grote hond omdat ik niets had gedaan vannacht, en buiten keurig een plas deed en ook maar even heb gepoept. Heb nog even met ze gespeeld, en toen gingen ze naar school. Gelukkig maar, want ik was al weer best moe. Later mocht ik met Marja nog even naar buiten en toen gingen ook Peter en zij naar het werk. Mooi, heb ik even een paar uur rust om al die nieuwe indrukken te verwerken.
Het schijnt dat ze nog 2 kinderen hebben, maar die wonen ergens anders. 1 best ver weg, helemaal in Den Haag dus die zal ik niet veel zien, maar ik heb al gehoord dat ze Jessica heet. En dan hebben ze het ook nog over Chantal, die woont vlakbij en heeft 2 zoontjes. Zij zullen iedere dag bij mij langs komen, om even te spelen en mij te laten plassen en zo. Straks zie ik ze voor het eerst en daar verheug ik me erg op, want ik hoorde dat vooral Jamie heel verdrietig was dat het oude hondje van de familie dood was gegaan. En Keano leek t ook wel leuk, een babyhond.
Nou ja zeg, baby....ik zal ze eens laten zien hoe stoer ik ben. Maar eerst even wat slapen nu !