Avontuurlijke dag !

Vandaag waren Peter en Marja allebei vrij, dus hadden ze alle tijd voor mij. Vanmorgen ben ik eerst 'gewoon' uitgelaten, en heb ik heerlijk ontbeten. Dat niet eten was een goeie van mij, ze maakten zich zo ongerust dat ik te weinig at dat mijn brokjes nu worden gemengd met verrukkelijk vlees, yeah ! Je snapt dat ik nu mijn bak steeds leeg eet. Na nog wat te hebben gespeeld wilde ik eerst even uitgebreid uitbuiken hoor, en een paar uurtjes slapen.

Toen ik rond 12.30 weer wakker werd pakte Marja haar cameratas, en Peter tilde mij op. We gingen naar t bos zeiden ze, daar wonen we vlakbij. Peter heeft me er naar toe gedragen omdat ik anders te lang zou lopen, en dat is nog niet goed voor mij. Het werd dus ook maar een korte wandeling daar, maar WOW wat was het geweldig. Je ziet wel op de foto's dat ik direkt met een stok ging sjouwen, en er was nog veel meer te ontdekken. Bloemen die heen en weer gingen, en allemaal vlindertjes en zo. Maar wat nog veel leuker was, je kunt vrienden maken in t bos, HELE GROTE ! Eerst kwam er een witte boxer, hij keek wat lelijk, dus Peter en Marja waren een beetje bang, maar ik niet hoor, ha ! ik gooide gewoon mijn charmes in de strijd en ging op hem af. Kwispeltje hier, likje daar, en de grote kerel was om. Toen die weg was kwamen er 3 dames aan met 2 grote honden. Mijn baasjes kennen Gerlinda goed, en weten dat haar rotweiler Kelly heel lief is. Ik rende op ze af, vond t reuze leuk om nog meer honden te leren kennen. Ze waren direkt weg van me, en ik heb heel stoer een stukje naast Kelly gelopen.

Joris, de golden retriever, was te druk met het uitbaggeren van de sloot. Lijkt me heel leuk, maar daar wacht ik nog even mee tot ik wat groter ben.

Terug naar huis mocht ik weer bij Peter op de arm, omdat ze dachten dat ik doodmoe was. Kreeg weer een heerlijke bak eten, en ging toen nog even lekker spelen met mijn lievelingsknuffel (daar vertel ik morgen meer over).

Nu was ik toch echt wel moe, dus ik zocht lekker mijn mandje op in de bench om een paar uur te pitten.

Toen ik net weer wakker was en in de tuin aan het spelen met mijn bal, kwam er bezoek voor mij; Chantal, Arnout en de kinderen. Arnout en Keano zagen mij voor het eerst en waren direkt straalverliefd. Arnout wilde me meenemen zei hij, dus ik dacht, oh jee, t bevalt me veel te goed hier, maar gelukkig zei Marja dat daar niks van in komt. pfffff.

Jamie noemt mij gewoon Kazoe, maar Keano is nog een beetje klein, die zegt Hatsjoe.

Hij zei steeds, zullen we neuzen neuzen Hatsjoe? Nou, dat hebben we dus gedaan, lekker hoor !

Toen ze weer naar huis gingen lag ik al lang weer doodop in de bench, waar ze allebei nog even inkwamen om mij een kusje te geven. Ik vind ze ontzettend lief !

Off-day

Gisteren had ik echt een off-day, heb de hele dag zo'n beetje liggen slapen, heb niet gegeten en zelfs wat te weinig gedronken.
Peter was vanwege Bommen Berend (Gronings ontzet) de hele dag vrij, en die was lekker lui, dus ik dacht, hey, goed idee, dat kan ik ook wel eens een dagje gaan doen.
Heb me dus lekker opgekruld in mijn mand, en heb me wat bekwaamd in het snurken; dat hoor ik Peter regelmatig doen, en t klinkt wel stoer en mannelijk, dus dat wil ik ook kunnen. Het lukt al heel aardig hoor, nog niet zo hard als hij, maar dat komt nog wel.
Toen Marja 's avonds thuiskwam heb ik even 1 oog open gedaan zodat ze kon zien dat ik nog wel leefde, maar verder ben ik lekker blijven liggen. En toen dat later op de avond nog steeds zo was, en ze me zelfs amper wakker konden krijgen gingen ze zich echt wat zorgen maken.
Zo veel zorgen dat Marja zelfs naar de fokker ging bellen, om te vragen wat of dit kon zijn, en of er soms ook hondjes uit mijn nest ziek waren, maar hij heeft haar wel gerust gesteld.
Toen ze vanmorgen uit bed kwam was ik weer helemaal fris en fruitig, wilde wel weer wat eten en drinken, stukje aan de wandel, en vooral spelen en gek doen.
Al die zorgen voor niks dus !!

Wennen

Het bevalt me prima, en ik voel me heerlijk op mijn gemak. Gisteren toen iedereen weer thuiskwam vond ik t heel gezellig, en ik ben ook al even wezen kennis maken met Joey, een witte herder waar Bollie helemaal verliefd op was. Hij deed heel voorzichtig met me, en wilde me direkt beschermen tegen andere honden.

Marja kwam thuis met wat speeltjes, vooral die met dat touw vind ik leuk, en ook het knuffelolifantje dat ik van Irene kreeg is leuk om op te kauwen en mee te slepen.

Eten vind ik op t moment niet zo heel interessant, ik eet af en toe een paar brokjes, maar dan zie ik al snel weer heel interessante dingen die ik moet onderzoeken, dus ik heb er niet echt tijd voor.

Peter kwam tussendoor nog even thuis van zijn werk, en die nam een hele grote bench mee waarin ik het prima naar mijn zin heb. De mand staat er, en die ligt echt heerlijk, en er liggen kranten in voor het geval ik per ongeluk een plas doe; maar dat doe ik niet hoor, als ik wat voel komen loop ik naar de deur, en gelukkig snappen ze direkt wat dan de bedoeling is, en gaan we naar buiten. Chantal is nog wezen kennis maken, met Jamie samen; vind ik leuk hoor, kinderen ! ik hoop dat ik dikke vrienden wordt met de jongens.

Het opstapje naar de deur is nu geen onneembare vesting meer, ik kan er goed opkomen, alleen vergeet ik m soms als ik enthousiast naar buiten ga, daar moet ik nog even om leren denken.

Gisteravond gingen Peter en Marja trictrac spelen, daar schijnen ze verslaafd aan te zijn. Ik heb nog even gespeeld, en toen ontdekte ik dat Peter hele zachte pantoffels aanhad waar ik mooi met mijn kop op kan liggen. Heerlijk hoor. Grunnen staat er op die pantoffels, en het schijnt nooit zo te boteren tussen Groningers en Friesen, maar hier in huis gaat dat erg goed zoals je ziet.

Toen ze naar bed gingen hebben we nog een klein stukje gewandeld, en heb ik weer keurig gepoept en geplast op het gras. Ze waren reuze trots op me.

Vannacht vond ik t helemaal niet gezellig zo in mijn eentje, dus ik heb HEEL HARD geschreeuwd, maar er kwam geen enkele reactie, dus misschien kan ik maar beter gewoon ook gaan slapen als zij dat doen, want ik ben nu natuurlijk doodop.

Tante Greetje kwam daarstraks om mij uit te laten en te knuffelen, maar ik had niet veel zin om wakker te worden. Ben toch maar even met haar meegegaan, zij ook weer blij. Heb 2 uurtjes rust nu, en dan komen de eersten al weer thuis, pffff, mensen gunnen je je rust ook niet he?

de 1e dag van de rest van mijn leven

24 augustus 2009 is een dag die ik nooit zal vergeten hoor, poeh ! wat enerverend; het begon al met een prik die mijn broer, zusjes en ik kregen van de dierenarts, we schrokken ons rot zeg.
Later kwamen er vreemde mensen, ze keken naar ons, en knuffelden ons, en gingen met mijn broer weg, geen idee waarheen, maar hij liet me mooi achter met die 2 meiden, pfffff.
's Avonds had ik zo'n idee dat er nog meer dingen te gebeuren stonden want het licht bleef aan bij ons. En ja hoor, op een gegeven moment kwam er een auto aanrijden, en kwamen er al weer mensen ons hok in. Ik mocht bij dat meisje op de arm (ze heet Irene weet ik nu) en ze deed heel lief, ik kreeg kusjes en knuffeltjes. De grote mensen, Peter en Marja heten ze vonden me geloof ik ook gelijk heel lief (ja, duh, dat ben ik ook), en Peter vroeg waar hij geld kon pinnen, geen idee wat geld is, of waar hij dat dan voor nodig had, maar goed, hij ging weg en kwam later weer terug met papier (is dat dan geld?) dat hij gaf aan die man waar ik woonde. Ik kreeg nog een aai over mijn bol van die man, en toen ging ik mee in de auto. Ik vond het helemaal niet eng, want ik mocht bij Irene op schoot.
Na een poosje kwamen we bij een huis waarvan ze zeiden dat het voortaan mijn huis was.
Spannend hoor, veel groter ook dan de schuur waar ik altijd was, dus ik had heel wat te besnuffelen en onderzoeken. Peter maakte ondertussen even een plekje voor mij in de kamer waar ik wat privacy heb, even een noodoplossing, vanavond krijg ik mijn eigen bench. Er kwam nog een meisje binnen,Laura, ik had al gehoord dat zij t niet zo leuk vond dat ik kwam omdat ze een stabij niet leuk vindt, maar toen ze me zag smolt ze natuurlijk. Ze zei dat dat kwam omdat ik geen stabij ben, haha. Ik vertel haar later nog wel eens dat ik dat toch echt wel ben. En tot die tijd ben ik gewoon extra lief en schattig tegen haar, dan gaat ze heel veel van me houden.
Toen ik de kamer en de keuken had onderzocht was ik echt helemaal doodmoe en ben ik als een blok in slaap gevallen in een heerlijk zachte mand die voor me klaar stond. Binnenkort zal ik eens kijken hoe ik die kan slopen, maar voor nu vind ik m nog wel even heerlijk. Na een poosje tukken mocht ik nog even met Peter en Marja mee naar buiten, er lagen superinteressante blaadjes buiten, daar ging ik direkt mee spelen natuurlijk, ze kraken heel leuk.
Nou ja, en ik was toch buiten dus heb ik direkt maar een plas gedaan, dat vonden ze heel knap van me. Ik liep achter ze aan weer mee naar binnen, maar dat viel nog niet mee, want er is een opstapje voor de deur. Maar na een klein opkontje van Peter lukte dat prima, nu ik weet hoe het werkt kan ik dat morgen zelf wel denk ik.
Ik werd naar mijn eigen plekje gebracht, ik heb nog een paar brokjes gegeten en wat gedronken, en toen wilde ik wel weer slapen. Gelukkig gingen ze dat zelf ook doen, dus het licht mocht uit.
In de nacht ben ik maar 2 keer wakker geweest en heb ik eventjes gehuild omdat ik niet goed wist waar ik was toen ik wakker werd, en ik miste mijn broer en zusjes ook wel even.
Om 6 uur kwamen Laura en Irene weer beneden, en mocht ik weer even naar buiten. Ze vonden me een hele grote hond omdat ik niets had gedaan vannacht, en buiten keurig een plas deed en ook maar even heb gepoept. Heb nog even met ze gespeeld, en toen gingen ze naar school. Gelukkig maar, want ik was al weer best moe. Later mocht ik met Marja nog even naar buiten en toen gingen ook Peter en zij naar het werk. Mooi, heb ik even een paar uur rust om al die nieuwe indrukken te verwerken.
Het schijnt dat ze nog 2 kinderen hebben, maar die wonen ergens anders. 1 best ver weg, helemaal in Den Haag dus die zal ik niet veel zien, maar ik heb al gehoord dat ze Jessica heet. En dan hebben ze het ook nog over Chantal, die woont vlakbij en heeft 2 zoontjes. Zij zullen iedere dag bij mij langs komen, om even te spelen en mij te laten plassen en zo. Straks zie ik ze voor het eerst en daar verheug ik me erg op, want ik hoorde dat vooral Jamie heel verdrietig was dat het oude hondje van de familie dood was gegaan. En Keano leek t ook wel leuk, een babyhond.
Nou ja zeg, baby....ik zal ze eens laten zien hoe stoer ik ben. Maar eerst even wat slapen nu !