Opa en oma

Vorige week zondag voelde ik m al weer komen hoor, we moesten vroeg op, ik kreeg geen ontbijt, en we gingen wel wandelen, maar niet naar t bos. Dat kan maar 1 ding betekenen weet ik inmiddels; een lange autorit. En ja hoor, na t uitlaten werd ik de auto ingetild, alhoewel, inmiddels ben ik zo verschrikkelijk zwaar (zeggen ze) dat t meer een soort hijsen is. En daar gingen we weer, eerst naar de benzinepomp om te tanken, en toen kon t kilometersvreten weer beginnen. We gingen naar opa en oma zeiden ze, nou ken ik al een opa en oma, dat zijn de vader en moeder van Peter, maar de ouders van Marja had ik nog niet ontmoet; dat ging dus vandaag gebeuren.
Ik was weer heel lief in de auto, en ik geloof niet dat ze in de gaten hadden hoe misselijk ik weer was. Maar heb t keurig ingehouden hoor, toen we na een uur en 3 kwartier uitstapten heb ik direkt gekotst, maar dus wel netjes naast de auto. Ik weet heus wel hoor, hoe een heer zich hoort te gedragen. Maar mijn baasjes zeiden al tegen elkaar dat ze maar eens bij de dierenarts gaan informeren of er iets tegen te krijgen is.
Maar goed, eenmaal bijgekomen van mijn misselijkheid was er toch wel een verrassing voor mij. Deze opa en oma wonen gewoon MIDDEN IN HET BOS !!
Het BOS, de plek waar ik het ALLERLIEFST ben ! Wist direkt dat het een feestje ging worden vandaag. We moesten nog een heel klein stukje lopen naar hun huis, en het is er echt heel mooi hoor. Heb eerst de boel uitgebreid bekeken en besnuffeld daar, en toen ik op mijn gemak was kreeg ik (eindelijk) mijn ontbijt. Nou, dat ging er in als koek, dat snap je. Ze zaten daar maar te kletsen en te kletsen, dus ik ben lekker aan Peters voeten in slaap gevallen, lekker ongegeneerd op mijn rug, zoals ik het liefst lig. Wel een beetje vreemd daar, ze hebben hun huisdieren buiten, heel veel vogels, maar ook eekhoorns, mooi hoor, maar ze wilden niet met me spelen. Mijn staart moet net zo mooi worden als die van hun, je begint t echt al een beetje te zien. Nadat ze een kop soep hadden gegeten gingen we naar buiten, t bos in, en OH, wat was dat heerlijk. Ik rook allemaal nieuwe luchtjes, en ging gewoon mijn neus achterna. Soms een beetje te ver vonden ze, dus dan riepen ze me terug, en dan kwam ik braaf hoor. Op een gegeven moment liep er een hele grote, lelijke, vieze hond, en die wilde niet meer bij ons weg gaan. Hij was helemaal alleen, en vond t wel gezellig geloof ik. Maar mijn mensen vonden t niet leuk, en wilden dat ie terug ging naar waar ie vandaan kwam. Uiteindelijk heeft opa m weggejaagd, vond ik heel stoer van m, want hij zag er echt gevaarlijk uit hoor. Na een heerlijke wandeling gingen we weer naar hun huis, om nog wat te drinken, en te eten. Ik kreeg weer niks, in verband met misselijkheid op de terugweg. Na t eten hebben ze nog koffie gedronken, en toen gingen we weer in de auto. Heb bijna de hele weg geslapen, en ben niet misselijk geweest. Thuis kreeg ik gelukkig toch nog een lekkere bak eten.
Vandaag zouden ze naar Cuijk gaan, en tante Greetje zou op mij passen, maar dat ging niet door, Peter heeft griep. Als ie weer beter is gaan ze volgende week. Vandaag heb ik dus alleen met Marja gewandeld in het bos, en we kwamen Boy en Balou tegen, een collega stabij en een heidewachtel. We hebben heerlijk met ons drieen gerend en gespeeld in het bos, dus heb me weer heerlijk uit kunnen leven.

Haags Hopje

Gisteren waren we bij Jessica, ons Haagse Hopje, die we zo vreselijk missen. Nou ja, de rest dan, want ik weet niet beter of ze woont daar. We stonden al heel vroeg op, pfffff, was er nog helemaal niet aan toe maar ja. Kreeg mijn ontbijt, en 3 kwartier later ging Peter mij uitlaten. Hij liep de verkeerde kant op ! Niet naar t bos ? dacht ik, wat zullen we nu beleven.

Maar even later had ik t door, we gingen met de auto weg. Yeah, dacht ik, we gaan weer naar dat leuke bos van de vorige keer. Maar, toen we al HEEL LANG in de auto zaten begon ik me toch een beetje zorgen te maken, zo ver weg was dat bos toch niet? Van de zenuwen werd ik een beetje misselijk, heb me een paar keer omgedraaid, maar op een gegeven moment werd ik toch echt heel erg misselijk, en moest ik kotsen. Marja reed, en Peter ving de kots op in een handdoek. Achterin zat iedereen te schreeuwen dat t stonk, maar ik vond t eigenlijk wel meevallen. Op een parkeerplaats hebben ze de boel opgeruimd en kon ik even plassen. Weer de auto in, en nog verder rijden. Allemachtig dacht ik, zijn die lui op zoek naar t einde van de wereld of zo? Op een gegeven moment stopten we weer, en ik dacht, hehe, we zijn er, waar dat dan ook mag zijn. Eerst even een klein stukje gewandeld, heb geplast en gepoept, en toen gingen we een restaurant binnen. Er zaten heel veel mensen, die ik reuze interessant vond allemaal, maar ik heb me keurig gedragen; moest van Peter af, onder de tafel, en dat deed ik heel braaf.

Nadat alle dames even naar de wc waren geweest (snap niet dat ze dat niet ook gewoon in t gras doen hoor, veel gemakkelijker en sneller) moesten we de auto weer in. Pffffff, en t duurde en duurde en duurde maar. Niet dat ik vervelend was hoor, helemaal niet. Had de hele tijd met Peter zitten knuffelen, en vanaf t restaurant ging Peter rijden, dus toen kon ik met Marja knuffen. Dat ging dus allemaal prima, en de dames achterin vermaakten zich ook prima. Maar ik werd wel weer misselijk, kon t echt niet meer inhouden, dus daar ging de rest van mijn ontbijt.

Na een lange rit kwamen we dan eindelijk aan in Den Haag, waar Jessica dus woont. 2 hele hoge trappen moesten we op, maar toen heeft Peter me gedragen, want ik kan en mag nog geen traplopen. En daar stond ze hoor, boven aan de trap, ons Haagse Hopje !!
Ze heeft wel een heel piepklein huisje, maar ontzettend gezellig. Ik kreeg een bakje water, en de anderen koffie en thee, en ze zaten gezellig te kletsen en te lachen. Toen ze hadden gegeten (ik kreeg geen eten) gingen we de auto weer in, maar nu maar heel kort gelukkig. Toen we uitstapten zeiden ze dat we bij de zee waren. Ik had geen idee natuurlijk, maar het is eerst heel veel zand, en dan heel veel water. Lekker, dacht ik nog, en nam een paar flinke slokken; nou, dat kan ik je niet aanraden hoor, het is echt heel smerig. Maar iedereen ging lekker rennen en gek doen met mij, en er waren veel meer honden, dus t was gewoon hartstikke leuk. Hebben niet heel lang gelopen, want het regende heel erg hard, dus na een half uurtje was iedereen kleddernat, en gingen we maar weer terug naar de auto. In Jessica's huis mocht ik lekker op een roze dekentje voor de kachel droog worden, ik ben echt als een blok in slaap gevallen en toen ik wakker werd was ik al weer droog. Na t avondeten (en ik kreeg al weer niks) moesten we dat hele eind weer terugrijden, maar ik werd gelukkig niet meer misselijk, en toen we rond 22.00 u weer thuiskwamen kreeg ik een lekkere bak voer.

Was dus weer een heel avontuur deze dag, maar echt leuk om Jes weer te zien, en ook te zien waar en hoe ze woont.