dinsdag 25 augustus 2009

de 1e dag van de rest van mijn leven




24 augustus 2009 is een dag die ik nooit zal vergeten hoor, poeh ! wat enerverend; het begon al met een prik die mijn broer, zusjes en ik kregen van de dierenarts, we schrokken ons rot zeg.
Later kwamen er vreemde mensen, ze keken naar ons, en knuffelden ons, en gingen met mijn broer weg, geen idee waarheen, maar hij liet me mooi achter met die 2 meiden, pfffff.
's Avonds had ik zo'n idee dat er nog meer dingen te gebeuren stonden want het licht bleef aan bij ons. En ja hoor, op een gegeven moment kwam er een auto aanrijden, en kwamen er al weer mensen ons hok in. Ik mocht bij dat meisje op de arm (ze heet Irene weet ik nu) en ze deed heel lief, ik kreeg kusjes en knuffeltjes. De grote mensen, Peter en Marja heten ze vonden me geloof ik ook gelijk heel lief (ja, duh, dat ben ik ook), en Peter vroeg waar hij geld kon pinnen, geen idee wat geld is, of waar hij dat dan voor nodig had, maar goed, hij ging weg en kwam later weer terug met papier (is dat dan geld?) dat hij gaf aan die man waar ik woonde. Ik kreeg nog een aai over mijn bol van die man, en toen ging ik mee in de auto. Ik vond het helemaal niet eng, want ik mocht bij Irene op schoot.
Na een poosje kwamen we bij een huis waarvan ze zeiden dat het voortaan mijn huis was.
Spannend hoor, veel groter ook dan de schuur waar ik altijd was, dus ik had heel wat te besnuffelen en onderzoeken. Peter maakte ondertussen even een plekje voor mij in de kamer waar ik wat privacy heb, even een noodoplossing, vanavond krijg ik mijn eigen bench. Er kwam nog een meisje binnen,Laura, ik had al gehoord dat zij t niet zo leuk vond dat ik kwam omdat ze een stabij niet leuk vindt, maar toen ze me zag smolt ze natuurlijk. Ze zei dat dat kwam omdat ik geen stabij ben, haha. Ik vertel haar later nog wel eens dat ik dat toch echt wel ben. En tot die tijd ben ik gewoon extra lief en schattig tegen haar, dan gaat ze heel veel van me houden.
Toen ik de kamer en de keuken had onderzocht was ik echt helemaal doodmoe en ben ik als een blok in slaap gevallen in een heerlijk zachte mand die voor me klaar stond. Binnenkort zal ik eens kijken hoe ik die kan slopen, maar voor nu vind ik m nog wel even heerlijk. Na een poosje tukken mocht ik nog even met Peter en Marja mee naar buiten, er lagen superinteressante blaadjes buiten, daar ging ik direkt mee spelen natuurlijk, ze kraken heel leuk.
Nou ja, en ik was toch buiten dus heb ik direkt maar een plas gedaan, dat vonden ze heel knap van me. Ik liep achter ze aan weer mee naar binnen, maar dat viel nog niet mee, want er is een opstapje voor de deur. Maar na een klein opkontje van Peter lukte dat prima, nu ik weet hoe het werkt kan ik dat morgen zelf wel denk ik.
Ik werd naar mijn eigen plekje gebracht, ik heb nog een paar brokjes gegeten en wat gedronken, en toen wilde ik wel weer slapen. Gelukkig gingen ze dat zelf ook doen, dus het licht mocht uit.
In de nacht ben ik maar 2 keer wakker geweest en heb ik eventjes gehuild omdat ik niet goed wist waar ik was toen ik wakker werd, en ik miste mijn broer en zusjes ook wel even.
Om 6 uur kwamen Laura en Irene weer beneden, en mocht ik weer even naar buiten. Ze vonden me een hele grote hond omdat ik niets had gedaan vannacht, en buiten keurig een plas deed en ook maar even heb gepoept. Heb nog even met ze gespeeld, en toen gingen ze naar school. Gelukkig maar, want ik was al weer best moe. Later mocht ik met Marja nog even naar buiten en toen gingen ook Peter en zij naar het werk. Mooi, heb ik even een paar uur rust om al die nieuwe indrukken te verwerken.
Het schijnt dat ze nog 2 kinderen hebben, maar die wonen ergens anders. 1 best ver weg, helemaal in Den Haag dus die zal ik niet veel zien, maar ik heb al gehoord dat ze Jessica heet. En dan hebben ze het ook nog over Chantal, die woont vlakbij en heeft 2 zoontjes. Zij zullen iedere dag bij mij langs komen, om even te spelen en mij te laten plassen en zo. Straks zie ik ze voor het eerst en daar verheug ik me erg op, want ik hoorde dat vooral Jamie heel verdrietig was dat het oude hondje van de familie dood was gegaan. En Keano leek t ook wel leuk, een babyhond.
Nou ja zeg, baby....ik zal ze eens laten zien hoe stoer ik ben. Maar eerst even wat slapen nu !


Geen opmerkingen:

Een reactie posten